Chęć uniknięcia płacenia podatków i składek na ubezpieczenie zdrowotne czy emerytalne nęci coraz większą liczbę obywateli, szczególnie w sektorze opiekuńczym. Obietnicom większych zarobków ulegają najczęściej mieszkańcy Europy Wschodniej i Środkowej, w szczególności obywatele Polski. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę z niebezpieczeństw, na jakie narażają siebie i swoich bliskich. Praca rotacyjna w rozumieniu ciągłej zmiany miejsca wykonywania zlecenia i zakrojone na szeroką skalę praktyki kryminalne, jak handel ludźmi i stręczycielstwo należą do codzienności. Pracownicy pozbawieni są jakiejkolwiek pomocy w przypadku zachorowań i niewypłacenia wynagrodzenia przez zleceniodawcę. Narażają więc swoich bliskich, dla których ciężko pracują poza granicami kraju na nieprzyjemności, a czasem na ubóstwo – doba w niemieckim szpitalu bez kosztów badań, zabiegów i operacji wynosi 500 euro. W przypadku braku dokumentów potwierdzających legalne zatrudnienie na terenie Unii, możliwe jest nałożenie grzywny w wysokości 500 000 euro, a gdy oskarżony nie jest w stanie jej zapłacić długi areszt domowy, do deportacji włącznie*. Na terenie Niemiec powstaje coraz więcej placówek, mających na celu walkę z pracą nielegalną, zatrudniani są również pracownicy służb celnych, którzy współpracują z kasami chorych i pracownikami socjalnymi. Obowiązek powiadomienia o przestępstwie mają również lekarze rodzinni. O działaniach na szeroką skalę można mówić w przypadku takich landów jak Bawaria i Wirtembergia. Pracownicy nielegalni próbują niejednokrotnie założyć własną działalność gospodarczą aby uniknąć kar. Należy jednak pamiętać, że każda działalność gospodarcza musi spełniać podstawowy warunek – wpływać korzystnie na gospodarkę niemiecką. Samozatrudniony musi ponieść ryzyko gospodarcze, poszukać klientów i kontrahentów. Jedyną w pełni bezpieczną alternatywą do zatrudnienia na czarno jest podjęcie pracy przez agencję pośrednictwa pracy. Agencja płaci podatki i składki na ubezpieczenie zdrowotne, wypłaca regularne wynagrodzenie swoim pracownikom, zapewnia również poczucie komfortu i bezpieczeństwa, a w przypadku jakichkolwiek problemów, pomoc na terenie Niemiec, bądź telefoniczny kontakt z doradcami na terenie Polski.

* rozporządzenie weszło w życie z dniem 1. sierpnia 2004 – w momencie przystąpienia Polski do Unii